geplaatst 01-04-2007
Wie een reis boekt, doet dat bij voorkeur bij een organisatie die is aangesloten bij de Stichting Garantiefonds Reisgelden, wie een tweedehands auto koopt, doet er goed aan die auto aan te schaffen bij een Bovag-bedrijf en wie op internet goederen bestelt, kan dat maar het beste doen via een site die het Thuiswinkel waarborglogo voert.
En een rashond? Nog steeds worden puppies ’op gevoel’ gekocht, bij een fokker, een dierenwinkel of op internet. Televisieprogramma’s
als Radar en Kassa kunnen met die aankopen hun zendtijd vullen.
Terecht vindt de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland dan ook dat Certificering van fokkers en rasverenigingen nú moet worden opgepakt.
Het begrip certificeren laat zich niet gemakkelijk omschrijven. Het dichtst in de buurt komt ’kwaliteitswaarborg’. In een certificatieregeling staan die onderwerpen beschreven waarop die kwaliteitswaarborg van toepassing is. Daarnaast bevat zo’n document ook de voorwaarden waaraan de betrokken partijen moeten voldoen om certificering te kunnen toekennen dan wel te kunnen ontvangen.
De voorzitter van de Raad van Beheer meldde in zijn Nieuwjaarsrede 2007 dat het nieuwe jaar weer een motto kent: Initiatief. In mei 2006 heeft de Raad een voorschot op dit motto genomen door de Commissie Certificering in het leven te roepen. Deze commissie bestaat uit personen die in de kynologie verschillende disciplines vertegenwoordigen, zoals fokkers, bestuursleden van rasverenigingen, keurmeesters en mensen die actief zijn in de Rasgroepen of in commissies m.b.t. de fokkerij. Een en ander onder voorzitterschap van Jan Dekker, secretaris van de Raad van Beheer en portefeuillehouder Fokbeleid & Identificatie en Registratie.
De opdracht aan de commissie was om een notitie samen te stellen over een wijze van certificering die een positieve prikkel zou geven aan rasverenigingen en fokkers van rashonden. Een zodanige certificering waardoor de serieuze fokkers gemakkelijk te onderscheiden zullen zijn van hondenhandelaren en van fokkers die het met de gezondheid, de opfok en de huisvesting van hun honden niet zo nauw nemen. Een positieve prikkel: dat is ook steeds het uitgangspunt geweest bij het schrijven van deze notitie. Een notitie die men als een basisplan moet zien.
In januari 2007 heeft de Commissie Certificering deze notitie aangeboden aan
het bestuur van de Raad van Beheer, waarna door de Raad groen licht werd gegeven
om - in zeer nauwe samenwerking met de kynologie - de certificering van fokkers
van rashonden en rasverenigingen verder vorm te geven.
Eén van de problemen bij de rashondenfokkerij in Nederland is dat het grote publiek de juiste weg naar een puppy rashond maar niet lijkt te kunnen ontdekken. Een ander probleem is dat men nog veel te vaak denkt dat een stamboom een garantiecertificaat is, in plaats van niets meer en niets minder dan een afstammingsbewijs. Er moet dus een manier worden gevonden om de fokkers van elkaar te kunnen onderscheiden en certificering is daarbij de aangewezen weg. Waarbij meteen moet worden aangetekend dat certificering van een fokker geen garantie op diens puppy’s betekent. Certificering betekent de garantie dat de desbetreffende fokker in ieder geval het Basis Reglement Stambomen (BRS) en de fokregels van de eigen rasvereniging in acht neemt bij het uitoefenen van zijn hobby. Maar ook dat er aan bepaalde voorwaarden van kynologische kennis, opfok, huisvesting en nazorg wordt voldaan. Dat zijn immers de punten waarop de ene fokker zich van de andere fokker kan onderscheiden.
De situatie is nu zo dat fokkers zich moeten gaan houden aan de algemene regels voor welzijn, zoals die zijn vastgelegd in het BRS. Het vervolg daarop, het Rasspecifiek Fok Reglement (RFR), is nog in ontwikkeling. Bij de komende invulling daarvan is rasspecifiek het sleutelwoord. Rasverenigingen krijgen de gelegenheid zelf invulling te geven aan het RFR. In de praktijk is het nu veelal zo dat rasverenigingen al een eigen, op het ras toegespitst fokreglement hebben, waarin o.a. de gezondheidsregels zijn verwoord. Eigenlijk onderscheidt een fokker die zich aan het fokreglement van de rasvereniging houdt zich al, maar voor niet ingewijden is dat verschil veelal niet herkenbaar. En dat moet veranderen.
De Raad van Beheer wil daarom de gecertificeerde fokker heel duidelijk herkenbaar laten zijn, door bijvoorbeeld het mogen voeren van een logo of met diverse vormen van ondersteuning vanuit de Raad. Echter, certificering is niet vrijblijvend, noch voor de rasvereniging, noch voor de fokker. Voor beide partijen worden faciliteiten ontwikkeld, maar aan beide partijen worden ook eisen gesteld. Zo zal bij voorbeeld de fokker zijn pups met een koopcontract moeten verkopen, naar het model van de Raad of naar een door de Raad goedgekeurd model. Aan de rasverenigingen wordt een grote, centrale rol toebedeeld; afspraken tussen de Raad en de rasverenigingen worden in een convenant vastgelegd, waarna de rasvereniging de fokkers die aan de vooraf vastgelegde criteria voldoen, kan certificeren.
Het is goed hier te benadrukken dat het naleven van het BRS en het RFR (ingevuld door de rasvereniging) een cruciale rol speelt bij de certificering. Zij vormen de pijlers waarop de certificering steunt. Behalve deze beide reglementen zullen er ook afspraken gemaakt moeten worden over bijvoorbeeld het houden van enquêtes m.b.t. de gezondheid van een ras en het houden van bijeenkomsten waar actuele zaken binnen het ras worden besproken.
Certificering moet voor alle partijen een voordeel hebben. Zo is al gemeld dat het zich positief onderscheiden en daardoor direct als gecertificeerd fokker herkenbaar zijn een voordeel voor de fokker is. Dit wordt aangevuld met een uitgebreid puppypakket en een voordeelpas, waarop kortingen op bijvoorbeeld hondenvoer, gezondheidsonderzoeken, verzekeringen, enz. kunnen worden gekregen. Voor de rasverenigingen blijft de Raad workshops houden over besturen en ontwikkelt brochures met algemene informatie over de kynologie, die aan fokkers en aspirant-pupkopers kunnen worden verstrekt. Voor de pupkopers die bij de gecertificeerde fokkers kopen, ten slotte, wordt gedacht aan korting op puppycursussen, op een lidmaatschap van de rasvereniging, kortingsbonnen voor hondenmagazines, enz.
Het bovenstaande is slechts een greep uit de certificeringsplannen. Plannen die niet alleen ontwikkeld gaan worden ten voordele van fokkers, rasverenigingen en pupkopers, maar die ook zijn ingegeven door het gebrek aan herkenbare, noodzakelijke zorgvuldigheidseisen, die de maatschappij van de georganiseerde kynologie vraagt.
De negatieve wijze waarop hondenfokkers en de hondenhandel met enige regelmaat in de pers komen is weliswaar soms zeer eenzijdig, maar dit benadrukt nu juist de grote behoefte aan fokkers die zich binnen de georganiseerde kynologie duidelijk onderscheiden en die geen enkele relatie hebben met de getoonde misstanden. De zorgvuldig gefokte rashond verdient een eigen, direct herkenbaar platform en wel nu. Dat platform wordt gevormd door gecertificeerde fokkers.
Direct daaraan gekoppeld is het bewust maken van het grote publiek in die zin dat men bij de aanschaf van een rashond onmiddellijk weet dat een zorgvuldig gefokte pup bij een gecertificeerde fokker moet worden gekocht en niet bij een dierenwinkel met een ’speciale aanbieding’.
Met de hiervoor genoemde notitie is de kynologie er natuurlijk nog lang niet. Integendeel, de Raad van Beheer heeft zich voorgenomen een goed deel van 2007 te besteden aan het presenteren van deze conceptnota aan de kynologie. Met als uitdrukkelijk doel samen te discussiëren over de mogelijkheden en onmogelijkheden die certificering met zich meebrengt.
Een logische stap daarbij is het inschakelen van de Rasgroepen en de besturen van de rasverenigingen. In april en mei 2007 zullen in Partycentrum Schimmel te Woudenberg zeven bijeenkomsten worden georganiseerd. Daaraan voorafgaand zullen alle rasverenigingen een bericht ontvangen met de data van deze bijeenkomsten, terwijl de tekst van de conceptnota Certificering zal worden meegezonden, inclusief een aanmeldingsformulier. De kynologie is dus op de hoogte van de inhoud van de nota voordat de presentatie door de Raad wordt gedaan en dus kan de kynologie zich goed voorbereiden.
De Nota Certificering zal ongetwijfeld vragen oproepen, maar hopelijk ook veel goede ideeën genereren. Wat gebeurt er als een ras geen rasvereniging heeft? Kunnen fokkers die lid zijn van niet-erkende rasverenigingen worden gecertificeerd? Hoe loopt de handhaving en wat zijn de sancties? Hoe weet men dat een fokker over voldoende kennis beschikt? Spelen de chippers van de Raad van Beheer een rol in de controle en zo ja welke?
Het zijn allemaal vragen die tijdens de bijeenkomsten aan de orde kunnen komen.
Commissie Certificering van de Raad van Beheer
|